ข่าว DMC : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 465 / 19

สารบัญรูปภาพและแผนผัง ภาพที่ 1 พระมงคลเทพมุนี 63 สอนการเจริญสมาธิภาวนาเบื้องต้น ภาพที่ 2 แสดงฐานทั้ง 7 ในการเดินทางของใจ 66 ภาพที่ 3 ดวงดาวทุ่ง 6 ที่ศูนย์กลางฐานที่ 7 67 ภาพที่ 4 แผนที่ค้นธาระและเ

สารบัญนี้ประกอบด้วยรูปภาพและแผนผังที่แสดงถึงพระมงคลเทพมุนี การเดินทางของใจ และฐานที่ต่างๆ ในการปฏิบัติสมาธิภาวนา นอกจากนี้ยังมีภาพแผนที่และการค้นพบคัมภีร์ในคัมภีร์และเอเชียกลาง รวมถึงภาพวาดและสิ่งของโ

ใบลาน 16 หน้า อักษรขอมไทย ภาษาบาลี 5.1.2. “อิ่มมกาย” (พุทธศตวรรษที่ 24) วัดพระเชตุพนฯ กรุงเทพฯ (คัมภีร์ลานทอง อักษรขอมไทย ภาษาบาลี 6863/2/1) 5.1.3. “จตุรารักษา” หอสมุดแห่งชาติจังหวัดอุบลราชธานี กรุง

บทความนี้กล่าวถึงคัมภีร์ใบลานที่ใช้ในการศึกษาและเผยแพร่พุทธศาสนาในประเทศไทย มีการแนะนำคัมภีร์ต่าง ๆ เช่น "อิ่มมกาย" และ "จตุรารักษา" ที่สืบทอดมาจากอักษรขอมไทยและบาลี รวมถึงวรรณกรรมที่ใช้ภาษาอีสานและลา

ดวงธรรมและกายต่าง ๆ เหล่านี้มีความเชื่อมโยงต่อเนื่องกันเป็นลำดับ ในเส้นทางสายกลางที่นำสู่พาน ในการเจริญภาวนาเพื่อกำจัดกิเลสอสังวาสนั้น ต้องอาศัยธรรมกาย whichบริบูรณ์ด้วยธรรมจักญและญาณทัสสนะในระดับวิปั

เนื้อหานี้กล่าวถึงความเชื่อมโยงระหว่างดวงธรรมและกายต่างๆ ในการกำจัดกิเลสอสังวาส โดยอาศัยธรรมกายเป็นหลักในการบรรลุถึงอริยะสัจจ 4 ที่นำไปสู่วิถีแห่งการหลุดพ้นจากกิเลสตามลำดับชั้น ทั้งนี้ การพัฒนาจากพระโ

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ทูพีธบราน 1 ฉบับวิชาการ ในปี พ.ศ. 2367 ก่อนหน้าการค้นพบในเอเชียกลางและค้นธารได้เคยมีก การค้นพบต้นฉบับคัมภีร์ภาษาสันสกฤตเป็นชุดใหญ่ในเนปาลมาก่อนแล้ว จาก การศึกษาเนื้อหาในครั้งน

คัมภีร์ทูพีธบรานซึ่งค้นพบในเนปาลและเอเชียกลาง มีอายุกว่า 1,000 ปี ส่งผลให้นักวิชาการเริ่มสนใจศึกษาเนื้อหาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาและประวัติศาสตร์การเรียนรู้จากเอเชียกลาง การค้นพบครั้งนี้นับว่าเป็นจุดเปลี

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในบทที่ 1 คาถาที่ 7-11 มีข้อความกล่าวถึงธรรมะของพระพุทธองค์ว่าเหนือคุณธรรมของพระอรหันต์อย่างเทียบกันไม่ได้ แม้จะตรัสรู้ชันเดียวนิ ก็ถามีเนื้อความดังนี้

บทความนี้นำเสนอหลักธรรมที่พระพุทธเจ้าได้ทรงกำหนดไว้ในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวรรคที่พูดถึงว่าคุณธรรมของพระองค์สูงกว่าคุณธรรมของพระอรหันต์อย่างมีนัยสำคัญ คำคาถาในบทที่ 1 เผยให้เห็นถึงการตรั

3.1.10.2. ธรรมศิริสูตร คำบรรยายนี้เป็นพระสูตรมหายานขนาดสั้น รวมรวมหัวข้อธรรมที่นำไปสู่การตรัสรู้หรือธรรมที่เป็นผลจากการตรัสรู้ (Kumamoto 1995) พบคำบรรยายเป็นภาษาสันสกฤตทั้งในตอนเหนือและตอนใต้ของเอเชีย

ธรรมศิริสูตรเป็นพระสูตรมหายานขนาดสั้นที่รวบรวมหัวข้อธรรมที่นำไปสู่การตรัสรู้ พบคำบรรยายทั้งในภาษาสันสกฤตและภาษาไตนบรรณ รวมถึงภาษาจีน โดยมีการคัดลอกในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-14 ข้อมูลที่ศึกษาในงานวิจัยนี้

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ตารางที่ 2 เปรียบเทียบเนื้อหาคัมภีร์ธรรมสังเคราะห์สูตรจากคัมภีร์ธรรม -------------------------------------------------------------------------------- โ

บทความนี้นำเสนอการเปรียบเทียบเนื้อหาของคัมภีร์ธรรมสังเคราะห์สูตรจากเทอร์ฟานและคัมภีร์โบราณภาษาตาโภธาน โดยเน้นไปที่โครงสร้างและความหมายของคัมภีร์ทั้งสอง ฉบับวิจัยนี้มีเป้าหมายในการสำรวจและเชื่อมโยงความ

2. ในส่วนต้นของฉบับภาษาโบราณที่กล่าวถึงคำสอนที่ประกอบด้วยทาง 7 สายหลักนั้น มาจากเนื้อหาแล้ว นำจะเป็น 7 ขั้นตอนมากกว่า ซึ่งหากดำเนินไปตามลำดับนั้นจะถือว่าตรงกันกับหลักการของวิชาชาธรรมกายไดอย่างน้อยใน 4

บทความนี้พูดถึงคำสอนในฉบับภาษาโบราณที่มีการเชื่อมโยงการเข้าถึงทางสายหลัก 7 ขั้นตอนกับวิชาชาธรรมกาย โดยเน้นว่าการเข้าถึงธรรมกายมีความสัมพันธ์กับการเข้าถึงพระนิพพาน ผ่านการปฏิบัติที่ตรงตามลำดับในขั้นตอน

หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ พบที่บามียัน ประเทศอัฟกานิสถาน ส่วนที่จารึกในภาษาคณะรัฐเป็นฉบับเล็กๆ ซึ่งหนึ่ง มีอายุราวกลางพุทธศตวรรษที่ 8-10 ซึ่งมัตสยะ (Kazunobu Matsuda) ระบุว่ามีเ

บทความนี้กล่าวถึงหลักฐานธรรมชาติที่พบในคัมภีร์พุทธโบราณโดยเฉพาะที่บามียัน ประเทศอัฟกานิสถาน ซึ่งมีการจารึกในภาษาคณะรัฐและสันสกฤต โดยพบว่าเนื้อหาเกี่ยวข้องกับบทที่ 9 ของโพธิสัตว์ปิฎกและมีอายุในช่วงกลาง

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ด้วยความถือกฎต่อสัตว์โลก พระผู้นำโดยวิเศษ จักทรงนำเหล่าสัตวหลายแสนชีวิตไปสู่คุณวิษณุแล้วจากนั้น จักทรงเสด็จเข้าสู่พระนิพพาน เนื่องความของคาถานี้มีความ

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดธรรมกายในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการพบความสำคัญของธรรมกายกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และการเชื่อมโยงระหว่างการสรรพสัตว์ไปสู่คุณวิษณุ รวมถึงกล่าวถึงความเข้าใจเรื่องธาตุแท้แห่งความเป็นพุท

หลายพระสูตรซึ่งอาจเรียกรวมกันว่าพุทธวจนรรมสายตาคตสะระ (Tathagatagarbha Literature) กล่าวถึงธรรมชาติของสรรพสัตว์ว่ามีศักยภาพในการตรัสรู้ เพราะธรรมชาติจริงแต่งนั้นมีความสะอาดบริสุทธิ์ แต่มักถูกหุ้มเคลือ

พระสูตรตาคตคตรซึ่งเขียนขึ้นในปลายพุทธศตวรรษที่ 7-8 กล่าวถึงธรรมชาติที่แท้จริงของสรรพสัตว์ว่ามีความบริสุทธิ์แท้ โดยถูกหุ้มด้วยกิเลส ตาคตคตรนี้สื่อว่า ไม่ว่าสัตว์มีการบังเกิดหรือไม่ ตาคตตาจะยังคงอยู่เสม

ฐานฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ จะเป็นขึ้นส่วนเล็กๆ ที่ขาดวุ่นและมีเนื้อความไม่สมบูรณ์ตาม แต่อย่างน้อย การค้นพบชิ้นส่วนคัมภีร์ก็เป็นพยานทางวัตถุที่บ่งบอกว่า พระสูตรนี้และ คำสอนในสายตกคร

คัมภีร์พุทธโบราณนี้แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงในหลักการของวิตชาชรรมภายผ่านการศึกษาเกี่ยวกับพระสูตรที่แพร่หลายในเอเชียกลางในพุทธศตวรรษที่ 12-14 โดยแสดงให้เห็นถึงธรรมภายในของสังขธาตุและสังขธรรม พร้อมกับ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ที่เป็นกายสูงสุด เป็นธรรมกาย เป็นกายแห่งสิ้นสุดที่เป็นกายสูงสุด รูปภายก็เป็นเช่นนั้น เหตุไฉนจึงกล่าวเช่นนั้น เพราะว่ารูปภาย [รูปกาย] เกิดจากกรรมที่ยังไม

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณเกี่ยวกับธรรมกาย โดยเน้นถึงความเป็นหนึ่งของธรรมภายในและคุณสมบัติที่สำคัญ เช่น ความเที่ยง ยั่งยืน ถาวร ซึ่งเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่องนิพพาน การแสดงออกของธรรมกายใน

尼sangs rgyaS bsaM giyS mi khYab pa ste | de [P166a2] [D158b3] bzhin gshegs pa ni bsaM giyS mi khYab pa’o || 爾時央掘魔羅。復說偈言 佛身無筋骨 云何有舍利 如來離 舍利 勝方便身如來不思議 (T120:526c16-19) คำแปล: อังกฤษมิลายะได้กล่าวด้วยค

เนื้อหานี้กล่าวถึงการตีความธรรมกายซึ่งถือเป็นกายที่แท้จริงของพระตถาคต ที่ไม่ประกอบด้วยเลือดเนื้อ แต่กลับเป็นกุศโลบายที่สำคัญในการแสดงออกถึงพุทธะ การศึกษาเกี่ยวกับธรรมกายส่งผลกระทบต่อการเข้าใจว่า พระตถ

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ทุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ จะเห็นได้ว่า ข้อความที่บรรยายคุณของพระอริยสงฆ์สาวกในฉบับวิชาการ คณะภาษาจีน มีความคล้ายคลึงกันมากกับที่พบในพระไตรปิฎกบาลี เพียงแต่ ใช้ภาษาที่แตกต่างกันใ

ในบทความนี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับคุณของพระอริยสงฆ์สาวก ทั้ง 8 ระดับ ที่ถูกบรรยายในฉบับวิชาการที่สัมพันธ์กับพระไตรปิฎกบาลี โดยเฉพาะในเรื่องธรรมภายใน ซึ่งมีการแบ่งประเภทตามสภาพธรรมต่าง ๆ ภายในธรรม อ้าง

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ภาพที่ 13 แผนผังแสดงลำดับของดาวธรรมในแต่ละกาย อนึ่ง การแปลและตีความกลุ่มคำ “อู้-เฟิน-ฝ่า-เชิน” (五合法身) นี้เป็นไปได้หลายแบบ เพราะในภาษาจีน กลุ่มคำที่เรีย

บทความนี้นำเสนอการสำรวจหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะการวิเคราะห์และตีความกลุ่มคำ “อู้-เฟิน-ฝ่า-เชิน” ซึ่งสามารถแปลได้หลายแบบในภาษาไทย รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับรูปแบบและการเข้าใจของธรรมกายใ

5. พบความสอดคล้องอย่างมีเงื่อนไขตามการตีความเนื้อหาคัมภีร์ใน ประเด็นต่อไปนี้ 5.1. "ธรรม 5 การนำสู่ธรรมภายใน" พบในคัมภีร์เอโกตตราชมะ ภาษาจีน แปลโดยท่านโตตม สังเกตะ ราว พ.ศ. 940-941 (ค.ศ. 397-8) 5.2. "พ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสอดคล้องและความแตกต่างในการตีความคัมภีร์พุทธเกี่ยวกับธรรมภายใน โดยนำเสนอกรณีศึกษาจากคัมภีร์ต่าง ๆ เช่น เอโกตตราชมะ และโพธิสัตว์ปฏุกสูตร ที่มีการตีความที่หลากหลายและตีความอย่างลึก

สิ่งน่าปลื้มใจที่เห็นในฝัน ด้วยใจที่แน่แน่ ไม่วอกแวก เขาไม่พึงทำความรู้สึกเหมือนกำลังรับรู้สึกลมตัวตน แต่ให้ทำความรู้สึกเสมือนกำลังรับรู้ภาคที่ว่างเปล่า เมื่อใจดังนั้นเป็นการรับรู้ภาคที่ว่างเปล่าแล้ว

เนื้อหานี้นำเสนอวิธีการก้าวข้ามการรับรู้ที่ว่างเปล่าไปยังการเห็นพระพุทธองค์เมื่อใจเกิดสมาธิและตั้งมั่นในความตั้งใจ โดยอธิบายถึงผลของการมีสมาธิพร้อมด้วยอนุภาพของพระพุทธเจ้าและกำลังบุญ ซึ่งเป็นหนทางสู่ก

การปฏิบัติสมาธิธวกวนาที่พบบในพระสูตรมหายานในท้องถิ่นนี้เน้นการปล่อยวางเช่นเดียวกัน กล่าวคือ ส่วนใหญจะนำหลักการของสมาธิหรือ “อภาวะ” เข้ามาประกอบในธรรมปฏิบัติ เพื่อให้ผู้ปฏิบัติไม่ติดข้องกับสิ่งที่เข้าถ

การปฏิบัติสมาธิธวกวนาที่พบในพระสูตรมหายานเน้นการปล่อยวางและการพัฒนาจิต โดยนำหลักการของสมาธิหรืออภาวะเข้ามาประกอบในธรรมปฏิบัติ เพื่อให้ผู้ปฏิบัติไม่ติดข้องกับสิ่งที่เข้าถึง การพบแนวทางนี้ในคัมภีร์ที่เก

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ อาจกล่าวได้ว่าการระลึกถึงธรรมภายในอยู่เสมอๆนั้น เป็นแนวทางปฏิบัติที่ตรงกันของทั้งวิชชาธรรมภายและคำสอนในคาถาธรรมภาย อย่างไรก็ดี การระลึกถึงพระธรรมภายตามน

บทความนี้พูดถึงการระลึกถึงพระธรรมภายในและความสำคัญของการเจริญภาวนา เพื่อเข้าใจและสัมผัสกับพระพุทธเจ้าในตัวเรา การฝึกสมาธิที่ศูนย์กลางกายถือเป็นหนทางสำคัญในการเข้าถึงพระธรรม โดยมีการกล่าวถึงความเชื่อมโ